කට කතා කියපු ගමන් අපේ ඔලුවට එන්නේ ඕප දූප, සම්ප්‍රප්ඵලාප, ආරංචි, රාවයන් ඔය වගේ සෙට් එකක්! ඒත් මං හිතන්නේ කටකතා තමයි ශිෂ්ටාචාරෙ මුල් ගල කියලයි! ඇයි අපි එක එක දේවල් කරන්නේ. ඇයි දන්නවද? අපි කැමතියි අපි මේ, මේ දේවල් කළා කියල කයිවාරු ගහන්න. ඒව ගැන අනික් අයට කියන්න. ඒ මදිවට අපි එතනින් නවතිනවද? මොන පිස්සුද? අපි, අපි නොකරන, ඒත් අනිත් අය කරන ඒවා ගැන කතා කරන්නත් රුසියො! ඒක අපි ජීවිතවල කනව, බොනව, නිදාගන්නව වගේ අත්‍යාවශ්‍යම දෙයක්! ඒක නැනං අපිට ජීවත් වෙන්න බෑ.. බෑ වගේ!

කට කතා කියන දේ කපල, කොටල පරීක්ෂා කළොත් අපිට පේනව කටකතා කියන්නේ ම්ං මේ වගේ දෙයක් බව. ඒව ඇත්ත වෙන්නත් පුළුවන්. බොරු වෙන්නත් පුළුවන්.. බොහෝ වෙලාවට ඒවයෙදි කතාවෙන්නේ අනික් මිනිස්සු ගැන. ඒවා සමහර වෙලාවට කතා වෙන්නේ සාකච්ඡා ස්වරූපයෙන්..! සමහර වෙලාවට ඔහේ වල්පල් කියන ස්වරූපයෙන්! කට කතා ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය කළොත් ඒ කිව්වෙ පදානුගතව, අපිට ලැබෙන්නේ මෙහෙම එකක්! “Mouth Stories!” පිස්සු නේ.. විකාරයක් වගේ නේද? හැබැයි ඉතිං ඒකෙ සියුම් ඇත්තකුත් නැතුව නෙවෙයි..! ඒ විදිහට පරිවර්තනය කළොත් ඒකෙන් කියවෙනවා මේ කියන්නේ කටින් කියන යම් ආකාරයක කතාවලට තමයි කියන එක. ඒ කිව්වේ කටයි, කතාවලයි අතරෙ තියෙන සම්බන්ධෙ පේන්න ගන්නව. ඒ අතින් බැලුවම සිංහල වචනෙ හරියට හරි! ඒක බොහොම සීරුවට, බරසාරෙට ඉංග්‍රීසිවලට පරිවර්තනය කළොත් එන්නේ මේ වගේ එකක්.

VERBAL STORIES

හැබැයි ඕකෙ ගැඹුරු, කෙලින්ම නොපෙනෙන සම්බන්ධෙකුත් තියනව! ඒ තමයි කටයි, මනසයි අතරෙ තියෙන සම්බන්ධෙ ! ආන්න ඒකට තමයි මගේ හිත ගියේ! මේ පොතේ එන හැම කතාවම මගේ මනස, මගේ කටට කොඳුරපුවා. එහෙමත් නැත්තං වෙනිං කටවල්වලින් මගේ මනසට කාන්දු වෙච්ච ඒවා. ඔය තොගේම මගේ කටින් පිටවෙන්න මම ඉඩ දුන්නේ නෑ. හැබැයි ඉතිං ඒක හරි අමාරු වැඩක්. ඇයි ඉතිං මනස ඒවයින් පිරිල පිපිරෙන්න වගේ! ඒ පාර මම කල්පනා කළා ඒවා අකුරු හරහා වමාරන්න! ලියන්න.. ලියන්න.. ලියන්න.. ලියල මනස හිස් කරගන්න!! හිස් කරගෙන, ඒ හිස් වෙච්ච තැන්වලට ඊට වඩා වැදගත් දේවල් පුරෝගන්න. ශ්‍රී ලංකාවෙ ඊ ළඟ ජනාධිපතිගෙ කේන්දරේ කොහොමද.. ඒකෙ තියෙන යෝග මොනවද වගේ දේවල් වලින්! ඒවනෙ මනසට වැදගත්!!

ආ.. තව වැදගත් දෙයක්. මං හිතන්නෙ කටකතා පතුරන එක මගෙ වගකීමක්! එහෙම නැතුව කොහොමද මේ ලෝකෙ පවතින්නේ?

එහෙනම් ඕං ජයම! ආතල් එකේ කියවන්නයි තියෙන්නේ!!