හැම තාත්තෙකුගෙම සිතුවිලි | Hama thaththekugema Sithuwili

ඔබ හොඳයි… හැම පිරිමියෙකුටම වඩා… හැබැයි මගේ තාත්තා තරමට නම් නොවේ…. දූගේ පොතක පිටුවේ දුක හිතෙන පද හතරක් පුදුමාකාර ලස්සන, ඇස්වල කඳුළු තවරන පද හතරක්. කවුරුම හරි දූගේ හිතේ ආදරය තවරන්න හදනවා. හැම ගෑනු දරුවෙක් ම තමන්ගේ තාත්තට රූපයෙන්, ගති ගුනෙන් සමාන පිරිමින්ට කැමතියි…. දූගෙ කවිය මගේ අතීතෙ දවසකට ගෙනියනවා. තාත්තා වැඩිපුරම ආදරේ කරපු ගැහැනු චරිතයක් එක දවසක තාත්තගෙ ජීවිතෙන් ඈතට ගියා. අද දූ කාගෙ හරි හිතෙන් පිටමං වෙන්න හදනවා වගෙයි. මේ දරාගන්න බැරි පසුතැවීම ඇරඹුනේ එතැනිං. එහෙම වුණා කියලා මං කොහොමද මගේ දූගේ මේ කවිය වෙනස් කරන්නේ. ඒ වුණාට මන ඔයයිට කතා කරන්න ඕන වුණා. අඩුම ගානෙ මේ කාත් කවුරුත් නැති කවිය ගැනවත්. "ඔයාට ලස්සනට ලියන්න පුලුවන්නෙ" හවස තේ බොන වෙලාවේ මං කිවුවා. දූ ඔළුව ඉස්සුවේ චකිතෙං. මං කා ගැන කිව්වද කියලා එයයිට හිතා ගන්න බැරි වෙන්න ඇති. ඒත් ළඟ වුන්නේ අපි දෙන්නා විතරයි. "මටද?" දූ ඇහුවේ ඇස් ලොකු කරලා. "ඔව්. මං මේ ඔයා ලියපු කවියක් කියෙව්වා" තරමක් හිනා වෙලා ඔයා ඔළුව ඔබා ගත්තා. "කා ගැනද මගෙ දූ ලිව්වේ" "කා ගැනවත් නෙවෙයි..." "දූ තාත්තිට බොරු කියනවා